..sa mga panahong ito alam koh naman kung saan ako pupunta., tapos na ko sa napakahabang paghihirap.. sa pag–aadjust sa mga bagon mukha sa katauhan ng mga kaklase.. first day sa nursery iyak ako ng iyak ayaw koh pauwwin si mama nakakahiya man ganun talagah ilang buwan din yun na nagbabantay siya sa labas.. my elementary life was a big achievement after finishing it.. dun ako nag-ipon ng mga awards at medalya napakasarap at saya ng buhay.. sa high school kung sinu sino nah ang mga nakasalamuha ko at marami nah ring pagbabago.. nakakatakot din nung una pero duh?! di naman na ako nagpapabantay kay mama hehehe marunung na ko umalis lumabas at pumasok sa school ng ako lang.. makapasok sa science high school? masarap pero natapos din.. science curriculum pa rin..ok naman iba’t ibang tao iba’t ibang ugali.. bakit ganun?., minsan kailangan pa bang mahirapan kah bago mo makuha yung gusto moh?., sana di nah lang sa lahat ng bagay.. kung mgabaliktad kaya? sa mahirap abutin di kah mahihirapan at sa madaling abutin dun kah mahihirapan?.. haaaaaay buhay.. college! parang naulit yung dati nahs dahil sa isang pangyayari nahirapn ako ng husto (BLOG: dahil sau, kala mo, peste ka!) nahirapan uli.. di pa ba sapat ang dusa?! ngaun.. tapos na q sa pag-aaral..sana matapos nah rin ang paghjihirap.. san ba ako papunta? saan nga ba? alam ko ba talaga? hindi pa siguro.. BASTA "Maaaaaaaa,,,,SAMA AKU?! hehehehehe